"Rüzgâr sesleri ve kilise çanları..."

Ortada tek bir isim, tek bir grup ya da tek bir ideoloji tarafından şekillendirilmiş bir hareket yoktu. Aksine, farklı dönemlerde ortaya çıkan müzisyenler ve gruplar, kendilerinden önce gelenlerin açtığı yolları takip ediyor, onları değiştiriyor ve zaman zaman hiç umulmadık yönlere taşıyordu.

"Acı veren çığlıklar ve giderek yoğunlaşan bir atmosfer."

"Uyanın. Kalbinizdeki karanlığa bakın."

İlk bölümde black metalin en eski izlerinin peşine düştük. Fakat bu izler bizi henüz yolun başında bırakıyordu. Şimdi hikâyenin nasıl şekillenmeye başladığına bakalım.

"Belki de bu yüzden black metal’i yalnızca bir müzik türü olarak tanımlamak başından beri yetersizdi."

Şimdi rahat rahat konuşacağım burada. Zaten anlatamamışım şimdiye kadar ve bunu da anlatamayacağım nasıl olsa.

Ama gök gürültüsünü duymadılar. Sadece tekinsiz bir havanın getireceklerinden korktular. Benim hatalarım. Benliğim. Sorun bu.

Ve yeniden.

Sadece kısa bir yazı, sadece.