Son Bahar

Şimdi size sadece bir şey anlatacağım. Bu sefer yalnız onun umurunda olacak.

Unutulmayacak yazılar ve onca anılar eşliğinde...


Bir anda baş başa kalmıştım kendimle, öncesi önemli değil. Sokağı seyrediyordum. İlk düşüncelerim şöyle olmuştu;


"Küçük hatıralar, insanların güler yüzü. Hava da ne güzel, birazdan yağmur yağacak gibi duruyor.

Takarım kulaklığımı, acının sesleri ile birlikte yürürüm tüm gece. Böyle olursa gecelerim de daha uzun sürer, yapraklar da dökülür önüme doğru."


Garip bir tebessüm etmiştim hemen. İçim kıpır kıpırdı.


Zaten biraz kafam da güzeldi, az denilemeyecek kadar içmiştim. Cam kenarından bütün günü izliyordum adeta. Gördüğüm herkeste ben vardım.


Küçük bir çocuğun ayağı kaydı yürürken.

Bendim o, hem çocuk bana çok benziyordu.


Bir adam bağırarak telefonla konuşuyordu, küfür kıyamet.

Bendim o, konuştuğu kişi de bendim, adam da.


Küçük bir kız annesinin elini tutmadığı için azar işitiyordu.

Azar da bendim, küçük kız da.


Bir kadın bankta oturuyordu öyle yalnızca ağlayarak, sırılsıklam.

Sırılsıklam da bendim, oturduğu bankta, o da.


O gün bütün gün kendimi izledim ve tekrar kendimle konuştum.


"Bulutlar kararıyor, tanrım bu ne güzellik. Hem yaşamak hem ölmek için harika bir mevsim."


Beklediğim yağmur başlıyordu ve bunu kaçıramazdım.

Yavaşça kapıya doğru adımlar atarken aklımdan geçen düşünceler ise şunlardı;


"Güzel bir bahar, güzel geçecek gecem, güzel geçti hayatım, güzeldi günüm.

İşte öyle böyle bir bahar değil yaşayacağım.

Bir tek bu mevsimde ölmedim.

Sen farklı olacaksın, diriltme sonbahar.

Çünkü bu, dilediğim son bahar."



SON YAZILAR